Dhr. J.J. Ronner - Oorlogsslachtoffers Betuwe-West

Westbetuwse oorlogsslachtoffers
Westbetuwse oorlogsslachtoffers
Ga naar de inhoud

Dhr. J.J. Ronner

Gemeente Culemborg > Buiten de slachtofferslijst
Achternaam: Ronner    
Voornamen: Jurjen Jan
Voorletters: J.J.
Rang: Mlt.Kpl.Schr.    
Mil. onderdeel: KNIL.    
Geboorteplaats: Culemborg
Geboortedatum: 15-09-1922
Overlijdensplaats: Batavia
Overlijdensdatum: 30-11-1945
Gedenkplaats:Buiten Erevelden (grafligging onbekend)    
Gemeente: Onbekend
Land: Indonesië
Gedenkboek: 41         

Bron gedenkplaat: OGS  
Jan  werd geboren als oudste zoon van onderwijzer Arjen Ronner en Sieuwke Poppinga.  Zijn vader was als onderwijzer anderhalf jaar verbonden aan de Christelijke lagere school in Culemborg. In  1924 verhuisde het gezin naar Hoogezand, waar zijn vader hoofd van een lagere  school werd. Toen Jan zeven jaar was verloor hij zijn vader aan een  hartstilstand. Zijn moeder bleef achter met 6 kinderen. In 1930 verhuisde het  hele gezin naar Den Haag, waar moeder onderwijzeres werd aan de school waar al  haar kinderen het lager onderwijs volgden.
In de periode 1934-1941 werd de middelbare schoolperiode van Jan veelvuldig  onderbroken. Hij was moeilijk in het gareel te krijgen. Ook de gang naar de H.B.S.  mislukte. Jan werd daarna onder voogdij gesteld en uit huis  geplaatst en kwam vervolgens in een pleeggezin terecht. Het eindstation werd een  1-jarig verblijf bij zijn gepensioneerde grootvader en hoofdonderwijzer in Baarn. Hier  haalde hij  nog wel zijn U.L.O.-B diploma.

Jan tijdens zijn verblijf in Australië
In 1942 keerde Jan weer voor een korte periode terug naar zijn ouderlijk huis. Hij kon echter  niet goed opschieten met zijn stiefvader, met wie zijn moeder kort tevoren  getrouwd was. Aangezien hij zou  kunnen worden opgeroepen voor de Arbeitseinsatz, wilde hij via  Frankrijk naar Engeland vluchten. Zonder afscheid te nemen van zijn moeder,  vluchtte Jan via de kust van België en Frankrijk naar het zuiden. Daar werd hij echter in  Zuid-Oost Frankrijk opgepakt door de Duitsers  die hem in een kamp nabij Perpignan stopten. Na enige maanden zag hij kans daaruit  te ontvluchten. Vervolgens werd hij met hulp van de Franse ondergrondse over de Pyreneeën geleid.  Via Barcelona kwam hij tenslotte in Madrid aan, waar Jan werd opgevangen door de vrouw van de Nederlandse Consul, die hem  maanden verpleegde vanwege totale uitputting. Daarna vervolgde Jan zijn reis naar  Lissabon en vloog via Ierland naar Engeland, waar hij op 9 juli 1943 aankwam.  Hier werd hij door de Engelse MI6 binnenste buiten gekeerd om zeker te zijn dat  hij geen Duitse spion was.

Brief van Jan aan zijn broer over zijn vlucht vanuit Nederland  van 15 november 1945
Brief van Jan aan zijn moeder van 5 december 1942

Hieronder volgt de Staat van Dienst vanaf dat moment:


Naar aanleiding van zijn vermissing heeft de familie, volgens zijn zus, het volgende verhaal van de Gemeente Den  Haag te horen gekregen: In Batavia kwam Jan op 30 november 1945, tegen de regels in, 's avonds toch  buiten de poort van de kazerne. Hij is daar gezien met een meisje. Vermoedelijk werd  Jan  tijdens dat uitje gekidnapt en gedood door  nationalistische vrijheidsstrijders (de N.T.I.). Zijn stoffelijk overschot is echter nooit gevonden.
Er is ook een andere versie van het voorval. Dit staat vermeld  in een boek van Jack Kooistra:   Laatste bericht: ereveld van  Indië en Nieuw-Guinea:

Deze laatste versie stond in een  Verklaring van erfrecht iets specifieker aangeduid: een schietpartij op vliegveld Kemajoran bij Batavia na een overval van de N.T.I.:
Nader onderzoek zal alsnog moeten uitwijzen wat er precies gebeurd is.
Terug naar de inhoud