Dhr. C. van Driel - Oorlogsslachtoffers West-Betuwe

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Dhr. C. van Driel

Gemeente West Betuwe > Burgerslachtoffers: > Heesselt
Achternaam: Driel
Tussenvoegsels: van
Voornamen: Cornelis
Voorletters: C
Beroep:
Machinist Billiton
Geboorteplaats: Waardenburg
Geboortedatum: 01-07-1900
Overlijdensplaats:
Javazee a/b s.s. Sloet van de Beele
Overlijdensdatum:17-02-1942
Begraafplaats: zeemansgraf
Graf van ouders van Kees op Alg. begraafplaats in Alblasserdam

De ouders van Kees waren machinst Jan van Driel uit Alblasserdam (1873-1947) en Jacoba Schippers (1874-1961) uit Charlois. Ze trouwden in 1899 in Krimpen aan de Lek en kregen samen de volgende kinderen:
  • Cornelis (1900-1942)
  • Sophia Anna (*1904)

Cornelis werd geboren op de Dijk no. 47 in Heesselt op 1 juli 1900 en gedoopt in de kerk van Heesselt op 7 oktober 1900.  
Zijn ouders en zus verhuisden in april 1928 naar Winkel.     

'Kees' vertrok in juli 1920 naar Rotterdam en is op een of andere manier in Nederlands-Indië geraakt. Hij kwam vermoedelijk op 17 februari 1942 om het leven, toen de boot ‘Sloet van de Beele’, waarop hij als passagier was, gebombardeerd werd.

Over de periode tussen 1934 en 1940 is weinig bijzonders over het schip en haar dienst te vermelden. Na de val van Nederland wordt de ‘Van Nes’ aangewezen voor het uitvoeren van escorte diensten in de Nederlands Indische wateren en dit is nog steeds zo in het voorjaar van 1942, als de Japanse oorlogsdreiging almaar toe neemt. Op 16 februari van dat jaar wordt de ‘Van Nes’ richting Singapore gestuurd om rendevouz te maken met het, aldaar reeds vertrokken KPM-lijnschip S.S. Sloet van de Beele en deze te escorteren naar Tandjong Pandan, de hoofdstad van Billiton, om de daar aanwezige Nederlanders te evacueren. In de na-avond van de 16e februari kwam het kleine konvooi aan bij de Gaspar-straten en bleef daar de verdere nacht heen en weer varen. De lichten van deze zeestraat waren uit voorzorg gedoofd en men vond het te riskant om door te gaan.
  
De volgende dag stoomden beide schepen verder zodat men rond acht uur in Tandjong Pandan arriveerde. Hier bevond alles zich al in gereedheid voor de evacuatie. Onmiddellijk na binnenkomst werd de ‘Sloet van de Beele’ omgeven door sleepboten, laadprauwen en motorsloepen. De ‘Van Nes’ bleef buitengaats heen en weer varen om zodoende bescherming aan de zeezijde te garanderen. In ongeveer twee uur waren alle 400 militairen en burgers ingescheept en gaf de ‘Sloet’ het sein dat de demarcatie voltooid was. Vervolgens werd koers gezet richting Batavia.
  
Nog geen half uur na vertrek werd aan boord van de ‘Van Nes’ luchtalarm gemaakt voor een naderend vliegtuig. Dit bleek een Japans verkenningsvliegtuig te zijn en onmiddellijk werd deze met het 7,5 cm. kanon en de 40 mm. Mitrailleurs onder vuur genomen. Het verkenningsvliegtuig draaide spoedig buiten bereik van het afweergeschut en bleef het kleine konvooi nog gedurende een half uur vanaf grote hoogte schaduwen, waarna het achter de horizon verdween. Nauwelijks was het ‘aftrap luchtalarm’ of er werd gewoon ‘alarm’ gemaakt. Op grote afstand was een jager of kruiser verkend. Onmiddellijk spoedde de ‘Van Nes’ met uiterst vermogen op de vijand af en op een afstand van ongeveer 14.000 meter werd het vuur geopend. Met de 12 cm. kanonnen werden 16 salvo’s gelost waarvan enkele doel troffen waarna op een afstand van 4.000 meter het vuren werd gestaakt. Het doel bleek niet de vijand, maar het wrak van het zusterschip Hr. Ms. van Ghent te zijn. Dit schip was daags ervoor op een rif gelopen en door de eigen bemanning vernietigd.
  
Na deze tussentijdse schietoefening werd weer bij de ‘Sloet van de Beele’ aangesloten, die er op dat moment al flink de vaart erin had. Het vuurgevecht had op dit schip flink de schrik erin gebracht, en ondanks dat de opgegeven maximale snelheid van de ‘Sloet’ 12 knopen betrof, zag men nu kans om 14 knopen uit het schip te halen.
  
Om 13.00 uur die middag keerde de echte vijand terug en werd er wederom luchtalarm gemaakt. Dit keer leek het menens te worden. Twee groepen Japanse vliegtuigen, elk bestaande uit tien bommenwerpers, zette de aanval in op de twee schepen. De ‘Van Nes’ opende met het luchtafweergeschut het vuur, maar geen van de vliegtuigen werd geraakt. Allereerst storten de Japanners zich op de traag manoeuvrerende ‘Sloet van de Beele’. Vijf bommen werden boven haar losgelaten. Door hard ‘Stuurboord aan boord’ te geven, weet ze vier van de vijf bommen te ontwijken. De vijfde was een voltreffer en schoot via het bovenlicht van de machinekamerschacht tot diep in het schip alwaar hij met een enorme dreun ontplofte. In de daaropvolgende situatie van rondvliegende hout- en glas splinters en brand- en rook ontwikkeling kwamen vele van de, in de gangen en op het kuildek schuilende passagiers om het leven. Binnen vijf minuten na de fatale klap zonk de ‘Sloet van de Beele’ rechtstandig naar de bodem, vijf reddingsboten met 203 overlevenden temidden van het wrakhout achterlatend. 249 personen vonden tijdens deze aanval de dood.

Bron: http://www.rvader.nl/Lagaaij/Verhalen/hr_ms_van_nes.htm
  
            
        
        
 
Zoeken op deze website
Copyright 2017. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu